That moment when you realize you have to friendzone yourself rather than totally losing her.
Chos. Naisip ko lang pagkatapos ng isang masinsinang usapan nung huli kaming nag-inuman. May hinihintay pala siya o siya ba ang hinihintay. Ewan, basta ang punto, may nagmamay-ari na ng puso niyang pinagkakatangahan kong sungkitin sana. Ang sabi pa'y "Wala kang pag-asa. Lahat kayo [dito] walang pag-asa". Hindi ko na narinig ang mga karugtong pa. Umiwas na ako, nag CR muna kuno.
Hi nga pala sa unang-unang nakabasa ng blog na 'to. Hi Chin!
